در راستای بهتر شدن معماری ایرانی

درLandscape Urbanism منظر به عنوان هنري صحنه آرايانه که شهر را زيبا، سبز يا طبيعت گرا جلوه دهد درک نمي‌شود، بلکه به عنوانه قالبي از عملکردهاي مرتبط، قابل سنجش و زمانمند مي‌باشد که به واسطه?‌ آن شهر تصور ميگردد: شهر به عنوان يک چشم انداز، يک فرايند اکولوژيک تدريجي‌ و پيچيده نمودار ميگردد.

Landscape Urbanism از طريق استفاده از سنتهاي طراحي منظر جهت نشان دادن پويايي شهرسازي معاصر، دانش و تکنيک‌هاي مهندسي محيطي‌، استراتژي شهري و اکولوژي منظر را ترکيب کرده و همچنين دانش پيچيدگي‌ و پيدايش، ابزارهاي طراحي ديجيتال و تفکر بوم شناسي سياسي را به خدمت مي‌گيرد. از طريق اين ابزارها Landscape Urbanism درگيريهاي مادي جديدي را مطرح مي‌کند که در ‌چارچوب شهرسازيي به عنوان پديده‌اي اجتماعي، مادي، بومي تصور گرديده و عمل مي کنند و پيوسته توسط عناصري وابسته به فضا و زمان که ديگر اجزي شبکه اند تعديل و تنظيم ميگردد.

Landscape Urbanism در پي‌ ايجاد و برقراري ارتباط بنيان گسترده ايست که هر پروژه‌اي بر اساس آن بايد به انجام برسد. Landscape Urbanism در جستجوي ساز و کارهاي اعتبار، برگرفته از چرخه بازخوردي مستقيم از مواجهه پروژه ها، مکانهايشان و قابليت هايي که در اين ميان پديد مي‌آيند، مي‌باشد، از اين رو بازنگري مداوم روشهاي به کار گرفته شده را ترغيب مي‌کند. Landscape Urbanism همزمان در تعامل با چارچوبهاي سياسي موجود، شخصيتي را براي ايجاد برنامه‌هاي زمانمند قائل مي‌باشد.
در چنين شرايطي، مشاور Groundlab به طور فعال مطرح کردن الگوهاي جايگزين شهرسازي، باز انديشي ساختارهاي سازماني، نمودار کردن شبکه‌هاي شهري جديد، نمايه سازي محدوده‌هاي شهري، جستجوي قابليت توليدي ماده و روشهاي ترسيم که در Landscape Urbanism توسعه يافته‌اند را دنبال مي‌کند. اين طرح‌ها در چارچوبها‌يي‌ مشخص مورد آزمايش قرار مي‌‌گيرند و از اين طريق است که توسعه اين انتظام فکري در دو محدوده آموزش و عمل قوام مي‌‌يابد.